ele

“τα καλά και τα συμφέροντα αλλιώς τα κακαρώνεις”αλά Hegel

“Οι νόμοι, οι αρχές, δεν ζουν και δεν ισχύουν άμεσα, αφ’εαυτών. Η δραστηριότητα που τους ενεργοποιεί και τους δίνει ύπαρξη είναι η ανάγκη και το ενστικτο του ανθρώπου, κι ακόμα η ροπή και το πάθος του. Για να κάνω κάτι πράξη, για να του δώσω ύπαρξη, πρέπει να έχει σημασία για μένα’ πρέπει εγώ να είμαι παρών, να θέλω να ικανοποιηθώ μέσω της επιτέλεσής του -πρέπει να είναι προς το συμφέρον μου. ‘Συμφέρον’ (Interesse) σημαίνει : βρίσκομαι εκεί ανάμεσα , είμαι παρών. Ένας σκοπός για τον οποίο πρέπει να ενεργήσω θα πρέπει με κάποιο τρόπο να είναι και δικός μου σκοπός’ πρέπει να τον εκπληρώνω και ως δικό μου σκοπό, ακόμα και αν ο σκοπός για τον οποίο δραστηριοποιούμαι εχει πολλές άλλες πλευρές που δεν με αφορούν, Εδώ συνίσταται το απειρο δικαίωμα του υποκειμένου (η δεύτερη ουσιώδης πτυχή της ελευθερίας) να αντλεί ικανοποίηση απο μια δραστηριότητα, μια εργασία. Για να ενδιαφερθούν(interessieren) oι άνθρωποι για κάτι , πρέπει να μπορούν να έχουν ενεργό παρουσία, απαιτόυν δηλαδή, σε κάθε βλέψη (Interesse) το δικό τους μερίδιο , θέλουν να βρίσκονται οι ίδιο εντός της , να αναγνωρίζουν  σε αυτήν τη δική τους αυτοσυναίσθηση.

Σε αυτό το σημείο πρέπει να αποφύγουμε μια παρανόηση. Δίκαια μέμφεται κανείς ένα άτομο λέγοντας με άσχημη σημασία οτι είναι γενικά ’ του συμφέροντος’ (interessiert) , δηλαδή οτι επιδιώκει αποκλειστικά το ιδιωτικό του οφελος, ένα μεμονωμένο , ιδιωτικό όφελος, αδιαφορώντας για το γενικό σκόπό , ή οτι με την ευκαιρία του γενικού σκοπού επιδιώκει το ατομικό οφελος- ενδεχομε΄νως εις βάρος του γενικού σκοπού που έτσι  ατροφεί, βλάπτεται, θυσιάζεται. Ωστόσο , το συμφέρον όποιου ενεργεί για κάτι δεν αποτελεί συμφέρον γενικά, αλλά ενα ειδικό συμφέρον για κάτι.(η γλώσσα εκφράζει ορθά αυτή τη διαφορά) Επομένως, τίποτε δεν συμβαίνει , τίποτε δεν επιτυγχάνεται διχως τα άτομα που συμμετεχουν να αντλούν κάποια ικανοποίηση - ικανοποίηση για τον εαυτό τουυς, αφού πρόκειται για μεμονωμένα άτομα με ειδικές , ιδιαίτερες  ανάγκες, ένστικτα, συμφέροντα εν γένει (ακόμη και αν αυτά είναι κοινά, δηλαδή το περιεχόμενό τους δεν διαφέρει απο εκείνο των άλλων ατόμων). Σε αυτά τα συμφέροντα, δεν ανήκει μόνο η ιδία ανάγκη και βούληση , αλλά και η ιδία επίγνωση και πεποίθηση, ή τουλάχιστον η δοξασία και γνώμη ” μπλα,μπλα,μπλα .μετάφραση:Θανασάς.